Uluslararası Suyollarının Ulaşım Dışı Amaçlarla Kullanımı Hukukunda Önemli Zarar Vermeme Yükümlülüğü

Abstract

1997 yılında Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından kabul edilen Uluslararası Su Yollarının Ulaşım Dışı Amaçlarla Kullanımı Hukuku Hakkında Sözleşme tarih içerisinde devletler arasında ortaya çıkan su yollarının kullanımına dair sorunları ve sonrasında ortaya çıkan uyuşmazlıkları gidermek amacıyla kaleme alınmıştır. Suyollarının ulaşım dışındaki amaçlarla kullanımında bir devletin diğer devlete önemli zarar vermeyecek şekilde kullanması gerekliliği, hakkaniyet ve nısfete uygun ve makul kullanım ilkesi ile de yakından ilgilidir. Önemli zarar vermeme yükümlülüğü gereğince zararı önlemeye yönelik uygun tüm tedbirlerin alınması gerekir. Hakkaniyet ve nısfete uygun ve makul kullanım ilkesine aykırılık veya gerekli tedbirlerin alınmaması durumunda 1997 BM Sözleşmesine taraf olan devletlerin sorumluluğu söz konusu olacaktır.The United Nations General Assembly adopted the Convention on the Law of the Non-Navigational Uses of International Watercourses in order to solve the problems, related to uses of watercourses and settle the disputes that occurred throughout the history among States. The obligation not to cause significant harm has a close link with the principle of equitable and reasonable utilization of the non-navigational uses of the watercourses. The obligation not to cause significant harm requires taking all appropriate measures to prevent the causing of significant harm. State parties to the 1997 UN Convention, in case of a breach of the principle of equitable and reasonable utilization or obligation to taking appropriate measures should be held responsible.