HEKİMLİK SÖZLEŞMELERİNİN TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Serbest çalışan hekim ile hasta arasında kurulan hekimlik sözleş- mesinin hukuki niteliğinin ne olduğu tartışmalıdır. Ancak doktrinin ço- ğunluğu ve Yargıtay hekim-hasta ilişkisinin niteliğinin temelde vekâlet sözleşmesine dayandığını kabul etmektedir. Kanun koyucu taraflarının tüketici ve satıcı/sağlayıcı sıfatına sahip olduğu vekâlet temelli sözleş- meleri açıkça tüketici işlemi saydığı için bu tür sözleşmeleri Tüketicinin Korunması Hakkında Kanuna tabi kılmıştır. Hastanın tüketici olarak, hekimin de sağlayıcı olarak kabulü kaçınılmaz olarak hasta ile hekim arasında kurulan sözleşmeyi tüketici işlemi olarak nitelendirmeye neden olmaktadır. Hasta ve hekim ilişkisinin bir tüketici işlemi oluşturmasının sonucu olarak da bu ilişkiye TKHK hükümlerinin uygulanması mümkün olmaktadır.The legal nature of the medicine contract established between the self-employed physician and the patient is contradictive. However, the majority of the doctrine and the Supreme Court of Appeal accept that the nature of the physician-patient relationship is fundamentally based on a contract of mandate. Since the legislator clearly deems the mandate- based contracts as a consumer transaction where the parties have the title of consumer and seller/provider, such contracts have been subject to Consumer Protection Law. The acceptance of the patient as a con- sumer and the physician as a provider causes inevitably the contract between the patient and the physician to be qualified as consumer trans- action. As a consequence of patient and physician relationship forming a consumer transaction, it becomes possible to apply the provisions of the Consumer Protection Law to this relationship.